Dames Senioren Donderdag

Dames Senioren Donderdag (27 holes)

Team: Han Driessen (captain), Alice Wolthuis, Marian Kuenen, Beppie Nabben, Bets van der Heijden en Karin van Kemenade; de reservespeelsters: Gera Willems, Martie Hegger en Gineke Wieland.


Foto van links naar rechts: Karin van Kemenade, Bets van der Heijden, Beppie Nabben, Marian Kuenen, Han Driessen en Alice Wolthuis. Op de foto ontbreken de reserves Gera Willems en Martie Hegger.


Speelschema:

do 11 april  De Tongelreep

do 18 april De Herkenbosche

do 25 april Rijk van Margraten

do 2 mei De Zuidlimburgse

do 9 mei De Golfhorst


De Zuid-Limburgse, 2 mei 2019

Gaan we degraderen of niet?

De weervoorspellingen op deze 2e mei waren niet eenduidig. Het kon vriezen en dooien. De voorspellingen van de uitslag voor deze 4e competitiedag tegen het Rijk van Margraten waren gemakkelijker. Het zou ons niet lukken om van dat team te winnen. Allemaal dames met een hcp tussen de 13 en de 16. Dat we uiteindelijk in de dubbels nog gelijk speelden hadden we  niet verwacht. Omdat het zonnetje tijdens deze eerste wedstrijden ook nog eens scheen, kon onze dag niet meer stuk.

De middag verliep wat minder comfortabel, het was een stuk frisser en er verschenen donkere wolken, een voorbode wellicht ook van een slechter resultaat. We hebben gestreden voor wat we waard waren, inmiddels in regenpak en met paraplu om onszelf te wapenen. Het mocht niet baten, op één uitzondering na: onze captain Han won heel knap haar single (chapeau!) waardoor het uiteindelijk 13-5 werd. Na een lekkere warme douche en een uitermate gezellig diner reden we huiswaarts.

Op 9 mei zijn we zelf gastvrouw en zijn we afhankelijk van de prestaties van De Zuid-Limburgse of we al dan niet degraderen. Wittem, oftewel De Zuid-Limburgse, heeft  namelijk evenveel punten als wij maar moet dan tegen de gedoodverfde kampioen De Tongelreep. Het wordt “billen knijpen”.

Bets van der Heijden


Rijk van Margraten, 25 april 2019

Onbegonnen werk!

Marian, Han, Alice, Bets, Karin en Gera (reserve)

En daar was alweer onze 3e speeldag van de NGF-competitie. Na Herkenbosch de vorige week zakken we nu een stukje verder naar het zuiden om ons te melden bij het Rijk van Margraten in Cadier en Keer. Dat doen we punctueel om 9.30 uur. Het team is compleet en kan aan de koffie met Limburgse vlaai voordat we om 10.30 uur starten.

Gera komt als reserve ons team versterken en neemt de plaats in van Beppie.

De baan lag er prachtig bij en we hadden prima weer. Veel hoogteverschillen typeren deze Zuid-Limburgse golfbaan, dus voor de dames zonder elektrische trolley was het even afzien.

We hebben die dag wel een klusje te klaren want onze tegenstanders zijn de dames van De Tongelreep met handicaps tussen de 6 en 16. De hoogste handicapper heeft 25.2.

Met 12-6 en 16-2 had de Tongelreep al een prettige voorsprong na 3 weken competitie.

Een gezellig Brabants team, dat wel, maar op de baan een en al concentratie: met z’n tweeën het oplijnen beoordelen aan alle kanten van de hole en als echte profi’s komt er bij het meten van de afstand een kijker uit de tas.

Het moge duidelijk zijn dat we de winst niet konden pakken die dag. Eindstand 17-1 voor De Tongelreep.

Dankzij onze reserve Gera, die het op moest nemen tegen Anneke met handicap 25 en all square speelde, hebben we 1 puntje mee naar huis kunnen nemen. Na de wedstrijd vroeg Gera of ze de les, welke ze nog had genomen bij Remo, mocht declareren bij het team. Jammer Gera.

Ook Bets beet zich als een terriër 16 holes lang vast in de wedstrijd maar verloor toch nog van Ria met handicap 12.

De lunch was weer goed verzorgd en we sloten de dag af met een Italiaans buffet met koude en warme gerechten. Helemaal top na zo’n dag hard werken.

Het was weer een dag met een gouden randje. Volgende week gaan we naar Wittem voor een nieuwe kans…

Groetjes,

Han Driessen-Smits


De Herkenbosche, 18 april 2019

Eindstand: 8-10

Terwijl de zon al hoog aan de hemel stond was het ook deze donderdag weer vroeg opstaan om op tijd in de auto te kunnen springen voor een nieuw golfavontuur. De tweede competitiewedstrijd. We werden zeer hartelijk ontvangen door de dames van Herkenbosch (vorige week onze tegenstander), die erg blij waren met het prachtige weer en de condities van de baan, welke er inderdaad prachtig bij lag. Onze tegenstander van de dag was de Zuid-Limburgse (Gulpen-Wittem). Marian Kuenen en ik mochten de dubbel samen spelen.Op een gegeven moment stond de tegenpartij met 4-up, waarna Marian en ik elkaar aankeken en zeiden dat dat beter kon. We gingen tactisch overleggen en wisten aardig terug te krabbelen. Pas op hole 18 werd duidelijk dat we elkaars gelijken waren. We kwamen er met een mooi gelijk spel vanaf. Dat smaakte natuurlijk naar meer. ’s Middags in de single wedstrijd wilde ik dat ook wel presteren. Helaas blijkt dan toch dat je met een hcp 28 niet opgewassen bent tegen iemand met hcp 13. Ik heb me staande gehouden tot de eindstand 3-up – 2 te gaan was. Jammer, maar na een tweede wedstrijddag was wel weer bevestigd hoe leuk matchplay is. Bij de dubbel zie je hoe je van elkaars sterke slagen kan profiteren, hoe je samen het baanmanagement bespreekt, hoe jammer je het vindt dat je dan een fout maakt. Bij de single ben je gretig, ben je blij wanneer de tegenstander een foutje maakt, en baal je voor het team wanneer je niet hebt kunnen winnen. Gelukkig waren er een aantal teamgenoten die het er beter vanaf brachten en gingen we naar huis met een eindstand van 8 – 10. De dag werd natuurlijk weer afgesloten met een hapje en een drankje, waarna we huiswaarts keerden met de wetenschap dat de volgende week een zware dag zou komen. Onze tegenstander in Margraten waren de dames van De Tongelreep, die vandaag Margraten volledig van de baan hadden gespeeld.

Karin van Kemenade


De Tongelreep, 11 april 2019

De kop is eraf

Eindelijk was het weer zover, de competitie begon. We hadden er allemaal zin in.

Onze eerste wedstrijd was op de Tongelreep, een 9-holes baan vlakbij Waalre. Ons team startte als laatste vanaf 11.00 uur. Maar onze captain Han wil  niets aan het toeval overlaten en dus waren we goed op tijd om te acclimatiseren, koffie te drinken en nog wat te oefenen.

Een enkeling van ons team had lang geleden al eens op deze baan gespeeld en meende zich te herinneren dat ie nogal rommelig was en somber. Maar dat bleek niet meer het geval. De parkbaan zag er verzorgd uit en bovendien waren er de afgelopen winter meer dan 100 bomen gekapt en dat was goed merkbaar: veel licht en lucht. Dat betekende overigens ook wel veel GUR in de baan op die vrijgekomen plekken. Wat verder opviel was dat er bij sommige holes 2 greens vlakbij elkaar lagen, en dat was dus opletten geblazen. Tijdens de eerste 9 holes moest de ene vlag aangespeeld worden en bij de tweede negen de andere.

Onze tegenstander was Herkenbosch, een team dat vorig jaar niet in onze poule zat en dat gemiddeld een lagere handicap had dan wij. We moesten dus hard werken om de punten bij elkaar te sprokkelen, maar het lukte ons om met een gelijkspel te eindigen, zowel ‘s morgens bij de dubbels als ’s middags bij de singles.  De eerste negen punten waren binnen en dat leverde een klein hoeraatje op voor onszelf.

De dames van de Tongelreep toonden zich uitstekende gastvrouwen en de hele dag liep op rolletjes. Ook de lunch en het diner waren goed verzorgd. Kortom het was een heerlijke dag en we verheugden ons op de volgende wedstrijd.

Bets van der Heijden